Od Kuruke - CD Alice

czwartek, 2 października 2014
W duszy odetchnąłem z ulgą. Cieszyłem się. Pocałowałem ją. Bardzo mi na niej zależało.
Niestety w takiej chwili zadzwonił dzwonek i musieliśmy usiąść w swoich ławkach. Gdy odwracałem się, Alice chwyciła mnie za rękę.
- Kuruke, po południu w stajni, dobrze?
Skinąłem głową. Rzeczywiście mogliśmy się nie spotkać, bo później mięliśmy 3 lekcje osobno, a jeszcze później czas na obiad. Po obiedzie czas wolny.
*
Wszedłem do stajni spokojnym krokiem. Konie w pierwszej części znów zarżały na me powitanie. Ja minąłem je i poszedłem dalej. Zatrzymałem się przy boksie Adonisa. Słyszałem jak Alice czyści ciemną sierść rumaka. Pochyliłem się nad drzwiczkami boksu. Alice rzeczywiście była pochylona, ale czyściła nie sierść, a ogon Adonisa.
- Witam - przywitałem się - ponownie.
Alice odwróciła się i na mój widok uśmiechnęła się.
<Alice? marne to wyszło tym razem T-T>

Od Alice - CD Kuruke

Patrzę mu w oczy. Tak bardzo boję się pokochać, przecież wszyscy, których kochałam. Warczę na siebie ze złością. Kurke jest naprawdę miły. No i przynajmniej nie ma nic do each -uisce. Bo rano jakieś damulki zaczepiały mnie, mówiąc ,że mój koń próbował zjeść ich wypudrowane osły na szczudłach ,które nazywały końmi.
-Tak -mówię skrępowana po chwili ciszy.
Kurke uśmiecha się z ulgą. Teraz widzę jak trudny musiał być ten pozorny spokój.
Kurke? (się rozpisałam XD)

Od Sary - CD Dymitra

- Po jutrze, przedłużyło się po mój znajomy nie mógł dostać papierów, ale już wszystko jest ok, masz szczęście bo nie będziesz musiał jechać ze mną.-Powiedziałam, a chłopak co bąknął pod nosem. Nastała dłuższa chwila ciszy.
- A tak w ogóle to co z moim motorem, po wypadku?-Zapytałam chłopaka.

Dymitr

Wygląd

Heh... 
Rozchorowałam się. I zamiast czytać „Quo Vadis” postanowiłam pobawić się wyglądem bloga. 
Wygląd został zmieniony zupełnie - z poprzedniego szablonu nie byłam zadowolona. Stworzyłam więc nowy szablon. Taki wygląd stworzyłam po raz pierwszy i chyba działa... Jednak ja mam mały komputer (netbook) i nie wiem jak stronka się wyświetla Wam. Nie mówiąc już o innym systemie operacyjny... Z wszelkimi błędami piszcie do mnie lub w komentarzach. Możecie też pisać czy Wam się podoba ;)
Inu

Od Kuruke - CD Alice

środa, 1 października 2014
Usłyszałem ciche „klak” gdy zamek zaskoczył w zamykanych drzwiach. Później dzwonienie kluczyka i ponowne „klak” gdy klucz został przekręcony w drzwiach.
Uśmiechnąłem się - sam do siebie. Byłem szczęśliwy. Znałem ją jeden dzień, jednak czułem, że znam ją od tysięcy lat - mimo, że tyle nie żyłem.... Spokojnym krokiem wróciłem do mojego mieszkania i położyłem się spać. W końcu było dosyć późno...
Rano wstałem wcześnie. Wszyscy jeszcze spali - przynajmniej u mnie. Zbiegłem do jadalni gdzie zjadłem skromne śniadanie - płatki czekoladowe z mlekiem. Wybiegłem z mieszkania i skierowałem się do stajni.
Konie stojące w przedniej części budynku zarżały na moje powitanie, po czym wróciły do przerwanego śniadania. Ja poszedłem dalej - do części gdzie mieścił się boks uisce. Podniósł głowę gdy usłyszał moje kroki. Minę miał obojętną. Wyczułem z jego boksu zapach surowego mięsa.
- Smacznego - pozdrowiłem rumaka. Ten nadal był obojętny.
Rozejrzałem się po jego boksie - Alice nigdzie nie było.
- Mam rozumieć, że twoja pani już sobie poszła, prawda?
Adonis zastrzygł uszami po czym wolno kiwnął głową. Podziękowałem sinieniem głowy i wybiegłem ze stajni. Skierowałem się w stronę mieszkania Alice. Z mieszkania właśnie wychodziły dziewczyny, a z nimi była Alice. Uśmiechnąłem się do nie. Ona odmachała i wróciła do rozmowy. Była wciągnięta - nie zamierzałem jej przeszkadzać.

Po pierwszej lekcji podszedłem do niej.
- Hej - przywitałem się.
- Hej - odpowiedziała.
Zapadła chwila ciszy - bardzo nieprzyjemna chwila.
- Słuchaj - zacząłem niepewnie. - Co do wczorajszego...
- Jeśli cię to uraziło to przepraszam - przerwała mi dziewczyna. Ja przyłożyłem jej palec do ust.
- Nie uraziłaś mnie w żaden sposób. Podobasz mi się i lubię cię. Chciałbym cię tylko spytać. Czy możemy zostać parą?
W mojej głowie wyglądało to o wiele lepiej gdy to sobie układałem.
<Alice? XD>

Od Dymitra-CD Ryutaro

Zdyszany zaczerpnąłem powietrza
-Mamy jakieś idiotyczne prace do napisania
-Wiem .. właśnie to robię
-A ja kurde nigdy nie wiem jak to się robi
-Czyli nie uczysz się
-Tak jakby .. -powiedziałem
-O czym masz spytała Sange blue .
-Jak zabić Wampira ... ?-Spojrzałem na kartkę

<Sange blue,Ryutaro>

Od Dymitra-CD Sary

Spojrzałem na nią z ukosa
-Sprawdzić ..
-Co czy zyje ?
-Tak
-Spokojnie co ty taka wściekła
-Nic ..
-Mój motor kiedy będzie ?-to pytanie brzmiało jak bym ja chciał zabić gdybym nie uzyskał konkretnej odpowiedzi ..

<Sara>

Od Chena-CD Savanny

Poszedłem do sali od historii. Usiadłem w ławce niedaleko okna. Nienawidzę tej lekcji, nudniej chyba być nie mogło. Dzisiaj mam urodziny, kolejny miesiąc męki, kolejny miesiąc bycia istotą bez serca. Ten dzień już nie sprawia mi ani grama przyjemności. Chciałbym móc spędzić go z rodziną, ale niestety, moi rodzice to ludzie.
Z moich myśli wyrwał mnie szkolny dzwonek. Poszedłem do swojego pokoju, pora zacząć coś robić, nie spędzę kolejnych urodzin użalając się nad sobą. Poszedłem do Sav, była chyba jedyną osobą, z którą mógłbym spędzić ten wieczór.

- Mogę wejść? - zapytałem witając Sav w progu jej drzwi. Dziewczyna pokazała jedynie gest zapraszający do środka.
- Co to za straszna bestia? - zapytałem spoglądając na kota, którego pogłaskałem po głowie.
- A więc, jesteś tu ponieważ...? - zapytała dość niepewnie. Odwróciłem się w jej stronę.
- Mam urodziny, których nie chciałbym spędzić sam - powiedziałem z lekkim uśmiechem.
- Więc co zamierzasz zrobić? - zapytała Sav wyraźnie zaintrygowana.
- Mam zamiar iść do baru i się upić, nie pogardzę kompanem - odpowiedziałem bacznie przyglądając się dziewczynie.

<Sav, piszesz się na to?>

Od Flory-CD Rinny

- Ja jestem Flora Armitage - odpowiedziałam. - Wilkołak na drugim roku.
Uniosłam brwi na widok wilka; wciąż patrzył na mnie nieufnie, co powodowało u mnie lekki strach. No cóż, taki uraz z przeszłości.
- Coś się dzieje? - spytała Rinna.
- Nie, skąd, tylko... czy on tak zawsze wobec obcych? - wskazałam zwierzę.
- Tylko jak wyczuje innego wilka.
- Ach, bo ja... odczuwam dyskomfort w obecności dużych psów.
- Czemu?
- Pfff... cóż. Jakieś kilka miesięcy przed wstąpieniem do szkoły zaatakował mnie wielki wilczur. Ale jak ten wilk jest twoim zwierzakiem, to nie mam nic przeciwko jego towarzystwu.
Wilk obserwował mnie bez przerwy. Po chwili wampirzyca pochyliła się nad nim, jakby nasłuchując... czy też słuchając go, chociaż nic nie mówił.
*Rinna?*

Chat blogowy