Od Flory-CD Renesmee

Rano jak zwykle ja i dziewczyny wstałyśmy, przygotowałyśmy się na lekcje i poszłyśmy do zamku. Pożegnałyśmy się kilka minut później i każda z nas poszła do swojej klasy.
Miałam już wchodzić za innymi uczniami, kiedy zatrzymała mnie pani Kuromi.
- Panno Armitage, mogę zabrać ci chwilę? - spytała.
- Pani nie mogę odmówić - stwierdziłam nieco zaskoczona - ale co na to pan...?
- Zajmę się tym - przerwała wychowawczyni i weszła do klasy, zostawiając mnie na korytarzu.
Przez uchylone drzwi zobaczyłam jak pani Kuromi rozmawia z nauczycielem. Tamten przytaknął, a dyrektorka wróciła do mnie.
- Pozwolił ci wyjść z lekcji na jakiś czas. Tak więc chcę, żebyś zaprowadziła nową uczennicę na jej zajęcia...
- A czemu nie można było wysłać kogoś z personelu?
- Wierzę, że jesteś wystarczająco odpowiedzialną osobą, żeby się tego podołać. - Przywidziało mi się albo nie, ale chyba mrugnęła do mnie jednym okiem... - Tutaj jest jej adres. - Podała mi kartkę i na koniec jeszcze upomniała, żebym nie uciekała z lekcji jak już tę uczennicę odprowadzę.
Poszłam zatem do wskazanego na kartce domku i zapukałam do mniemanego pokoju uczennicy. Nikt nie odpowiedział, więc weszłam. Nagle pościel łóżka poruszyła się i znad niej spojrzała na mnie ciemnowłosa dziewczyna. Wyglądała na trochę niewyspaną.
- Renesmee... Jackson? - przeczytałam nazwisko.
- Tak...? - odparła tamta.
- Świetnie. - zerknęłam na kartkę. Napisano na niej nawet przyczynę wizyty na wypadek gdybym zapomniała. - Czemu panna Jackson nie jest na lekcjach?
- A która jest godzina? - Dziewczyna spojrzała na zegarek i gwałtownie zerwała się z łóżka. Zaczęła nerwowo szukać ubrań w walizce.
- W sumie to nie musisz się spieszyć - stwierdziłam. - I tak jesteś spóźniona.
Gdy na mnie spojrzała, była chyba trochę zła.
- Kim ty jesteś, że akurat ciebie specjalnie po mnie wysłali?
- Cóż, dyrektorka Kuromi widocznie stwierdziła, że jako jedna z najstarszych uczennic w tej szkole jestem wystarczająco godna przyprowadzania spóźnionych do ich sal.
Panna Jackson westchnęła i wstała, trzymając w rękach ubarnia.
- Możesz wyjść z pokoju? - poprosiła. Chyba.
- Prywatność to podstawa - podsumowałam i posłusznie wyszłam, zamykając za sobą drzwi.
Zaczęłam czekać w korytarzu.
*Renesmee?*

Od Lucasa-CD Sang bleu

-Wszystko okay?-Zapytała, a ja się zatrzymałem. Dziewczyna zrobiła to samo i stanęła przede mną. Zacząłem nawijać na palec jej czerwone włosy.
-Coś mi tu nie pasuję.-Powiedziałem.
-Niby co takiego?
-No dobra centaury nas zaatakowały, ale szykuję się coś większego skoro przysłali ludzi z rady wampirów.

Sang

Od Renesmee

- Rene za dwie godziny wyjeżdżamy. – Powiadomiła mnie mama.
- Co?! – Krzyknęłam zrywając się z łóżka. – Dokąd?
- Razem z ojcem postanowiliśmy, że zapiszemy Cię do szkoły dla takich jak ty. – Powiedziała opiekuńczo do mnie matka.
- Nie zgadzam się. – Powiedziała Renesmee.
- Masz godzinę, aby się przygotować do wyjazdu. – Powiedziała to mama wychodząc z pokoju. Ja wkurzona na cały świat wyciągnęłam walizkę i dwie wielkie torby. Spakowanie zajęło mi półgodziny. Następnie wzięłam szybki prysznic. Gdy weszłam do pokoju moim rzeczy nie było. Wzięłam torbę podręczną z moimi osobistymi rzeczami. Gdy zeszłam na parter domu rodzice jedli właśnie śniadanie. Ja tylko przelotnie popatrzałam na nich i poszłam do samochodu. Rzeczy moje już leżały w bagażniku. Usiadłam z tyłu i założyłam słuchawki na uszy. Obok mnie leżała wielka klatka z jastrzębiem w środku.
Jechaliśmy już dwie godziny a podróż była strasznie nudna. W ciągu tego czasu naszkicowałam piękny obraz wilka, na tle pięknego lasu. Wtem auto prowadzone przez mojego ojca się zatrzymało. Zobaczyłam przez okno piękny smukły budynek. Moi rodzice wyszli z auta i przywitali się z jakomś kobietą. Nie pewnie wyszłam z samochodu i podeszłam do rodziców.
- Ty na pewno jesteś Renesmee, ja jestem Tetto Kuromi i i jestem wychowawczynią wilkołaków. – Powiedziała kobieta uśmiechając się do mnie.
- Tak miło mi panią poznać. – Powiedziałam znudzona całą akcją.
- Chodź ze mną do szkoły, ale najpierw pożegnaj się z rodzicami. – Zaproponowała kobieta.
- Do zobaczenia. – Powiedziałam smętnie. Podeszłam do auta i z klatki wypuściłam Setha. Następnie wzięłam walizkę i torbę. Szłam posępnie za kobietą do budynku. Gdy tak szłam patrzyli na mnie inni uczniowie. …
Po godzinnej rozmowie zaprowadzono mnie do mieszkania. Było nawet ładne. Wieczorem położyłam się spać. Rano, obudziło mnie pukanie do drzwi.
( ktoś ? )

Nowa uczennieca

Powitajmy Renesmee

Imię: Renesmee

Przezwisko: Rene

Nazwisko: Jackson 

Płeć: Kobieta

Rasa: wilkołak ( plus krew wampira )

Rok: 1

Mieszkanie: nr. 1 pokój nr. 1

Urodziny: 7 kwietnia 

Zauroczenie: Jest taki jeden...

Charakter: Renesmee jest wrogo nastawiona dla osób, których nie zna. Dla przyjaciół jest miła i szczera. Zawsze można na nią liczyć. Dziewczyna jest żywiołowa, wyrozumiała, ale potrafi być uparta. Czasem ma chęć na krew człowieka. 

Aparycja: Renesmee ma długie. proste brązowe włosy i brązowe oczy. Jest szczupła i wysoka. Ma jasną cerę. 

Historia: Jej matką jest wilkołak a ojcem wampir. Ma zbliżony charakter do swojego ojca. W szkole do, której uczęszczała czuła się nieswojo. Nie miała przyjaciółek z którymi mogła by pogadać. Pewnego dnia tak ją pobito, że spędziła tydzień w szpitalu. Rodzice postanowili, że zapiszą ją do szkoły. Tak trafiła tutaj. 

Zainteresowania: pływanie, strzelanie z łuku, malowanie, medycyna 

Głos: Gwen Stefani - Baby Don_t Lie

Zwierzątko: jastrząb o imieniu Seth 

Opiekun: Usagi 289

Upomnienia/Pochwały: 0/0

Sterujący: m.66d

Po przemianie: LINK

Od Lena - CD Rosallie

Uniosłem brwi.
- Myślałem, że jest zaklęcie ukrywające czyjąś obecność - powiedziałem. - Dzięki temu pani Samanta mogłaby się nie zorientować o twojej obecności.
- Jest i zaklęcie i eliksir - odparła Rose. - Ale ściślej mówiąc to jest eliksir znikania... Użyłam czaru, jednak pani Sam jest czarodziejką... i go...
- Wykryła?
Rose skinęła głową.
- Szczerze mówiąc nie widziałem nikogo przypominającego centaury czy fauny od powrotu.
- W takim razie masz okazję. Jeden tu idzie.
Rosallie wskazała ruchem głowy idącego centaura, który bacznie się rozglądał.
- Wstańmy.
Unieśliśmy się i wyszliśmy z krzaków. Szybko weszliśmy na chodnik jak gdyby nigdy nic i szliśmy przez dziedziniec. Gdy mijaliśmy mityczne stworzenie skinęliśmy sobie nawzajem głowami.
<Rose?>

Od Rosallie-CD Lena

Pani Samanta przeszła a ja odetchnęłam z ulgą.
-Co do cho*ery robiłaś w gabinecie?-pyta Len,kiedy mieliśmy już pewność,że nauczycielka  tego nie usłyszy.
-Próbowałam znaleźć sposób,by strażnicy sobie poszli-odpowiadam.
-Jacy strażnicy?-pyta.
-To ty nic nie wiesz...A no tak.. Kiey ciebie nie było,to w szkole był atak centaurów. Rada nadprzyrodzonych przysłała tu ,by nas chronić,a zamiast pchraniać,to nas ogranicza.. A tak a propos hej. Fajnie,że wróciłeś-odpowiadam,całując chłopaka w polik.
-Hej-odpowiada z uśmiechem.-Jak ograniczają?
-No po prostu..zabraniają praktycznie wszystkiego. Nawet w za dużych grupah nie można chodzić.
-I znalazłaś coś,by ich wywalis?
-No..nie.


Len?

Od Lena

Wróciłem z nie za bardzo krótkiego wyjazdu do rodziny. Zostałem w sumie zmuszony by to zrobić przez rodziców. Raz na 5 lat był właśnie miesięczny - a nierzadko dłuższy - zjazd rodzinny. Każdy dzielił się wspomnieniami lub nowymi doświadczeniami. Starsi uczyli najmłodszych, a nowych sprawdzano.
Byłem wykończony, bo moje kuzynki uwielbiają mnie dręczyć oraz Natashę.
Szedłem przez dziedziniec do swego lokum.
- Jestem wykończona - stwierdziła dziewczynka.
Spojrzałem na nią unosząc wysoko brwi.
- Jesteś duchem. Duchy nie mogą być zmęczone - odparłem.
- A widzisz... Twoje kuzynki potrafią zmęczyć nawet nieżywych.
- Pocieszające.
Nagle do mych uszu dobiegły kroki, pośpieszne, jakby ktoś biegł. Spojrzałem w kierunku źródła dźwięku. W moją stronę biegła Rosallie.
- Rose! - krzyknąłem.
Dziewczyna spojrzała na mnie i chwyciła mnie za rękę.
- Biegiem! - zakrzyknęła i pociągnęła mnie.
Biegłem za nią, aż w końcu wskoczyliśmy w krzaki.
- Co się stało? - spytałem szeptem.
- Byłam w biurze pani Samanty... Nakryła mnie i się wściekła. Teraz mnie goni.
Po chwili rozległo się wołanie.
- Rosallie!! Ro-sa-llie Man-son!
Pani Samanta niczego nieświadoma minęła naszą kryjówkę i oddaliła się dalej wołając Rose.
<Rosallie?>

Od Sang bleu

Siedziałam sobie na dziedzińcu z Mageshą. Ostatnio wszyscy mieli posępne miny. Obok mnie przeszła grupka dziewczyn. Nie nadaję się do towarzystwa. Nagle na dziedziniec wjechał samochód. Wysiedli z niego Strażnicy i wyciągneli z tylnego siedzenia postać z naszej szkoły. Nie wiem co przeskrobała ale nie chciałabym być na jej miejscu.


 Ktoś? Coś? Pustki tutaj ostatnio...:(

Od Alice CD.Jessica

Wracałam zmęczona ze stajni. Ciężko jest być uradowanym kiedy po uszy jest się w krwi ,bo wredny each-uisce postanowił rozchlapać sobie jedzonko po boksie. Wzdycham z irytacją. Idę przez kamienny dziedziniec w stronę budynku.
Naglę staję zdziwiona. Dziwna dziewczyna...Pociągam nosem.Trąci od niej magią. To czarodziej. Wydaje się być trochę niepewna.Stoi przy drzwiach szkoły. No cóż. Teraz powinny być lekcje więc będzie jeszcze bardziej przerażona kiedy wejdzie to pustej kamiennej sali. To zapewne nowa uczennica.
Niby sama nie jestem tu zbyt długo... Podchodzę do niej bezszelestnie. Jestem w końcu wilkołakiem.... Drzwi otwierają się z trzaskiem starych nawiasów. Przewracam z irytacją oczami...Czuję się jak w dennym horrorze. Stoję już praktycznie za dziewczyną. Pewnie zastanawia się czemu czuje tak mocną woń krwi.
-Ekchem -mówię cicho
Jessica?